یکی از مسایلی که به گفته‌ی مقامات فدراسیون فوتبال ایران در گفت‌وگوهای تهران به‌طور جدی از سوی نمایندگان ای.اف.سی مطرح شده‌، انتقاد آنان و «فیفا» از عدم حضور زنان در وززشگاهها برای تماشای مسابقات فوتبال است.

این در حالی است که به نظر می‌رسد برای تماشاچیان زن در مسابقات ورزشی دیگر چنین محدودیت‌هایی وجود ندارد. مثلاً در مسابقات اخیر تنیس جام دیویس که در تهران برگزار شد، زنان در میان تماشاچیان حضورداشتند.
از سوی دیگر سایت اینترنتی youtube که فیلم‌های گوناگونی را که از سوی مردم فرستاده می‌شود و در دسترس عموم می‌گذارد، فیلمی از یکی از مسابقه‌های باشگاه پرسپولیس با استقلال تهران منتشر کرده است که طرفداران پرسپولیس شعارهای رکیکی را علیه یکی از بازیکنان استقلال یکصدا فریاد می‌زنند.

فدراسیون ایران تاکنون حضور چنین تماشاچیان را دلیل راه‌ندادن زنان به ورزشگاه‌ها عنوان کرده است. به گفته‌ی مقامات ورزشی ایران برای جلوگیری از بی‌احترامی به زنان، از ورود آنان به ورزشگاه‌ها جلوگیری می‌شود. این مساله را با فریده شجاعی، نایب رییس فدراسیون فوتبال در امور زنان در میان گذاشتم:

ببینید، من خودم دو هفته‌ی پیش بازی استقلال و پرسپولیس را رفتم از نزدیک دیدم. اتفاقاً هیچ جو بدی هم در استادیوم وجود نداشت. یعنی خیلی‌ هم تعجب کردم، خیلی جو آرام و بی‌سروصدا و خیلی منظم و مرتبی بود، نه حرف بدی زده شد و نه حرف زشتی. هیچ، هیچ اتفاقی نیفتاد. من آن‌جا بودم.

بنابراین با این صحبتی که می‌فرمایید، از دید شما اشکالی ندارد برای ورود بانوان به ورزشگاه…

از دید من اشکالی ندارد. ولی ببینید یک‌سری سیاست‌های نظام است، یک‌سری برنامه‌های سازمان تربیت بدنی است و ما باید براساس ‌مقرراتی که برایمان وضع می‌کنند جلو برویم.

من نمی‌دانم چرا، ولی خب دلایلی دارند برای خودشان که می‌گویند نباید بیایند و ما باید تابع باشیم. من شاید خیلی دوست داشته باشم خیلی کارها بکنم، ولی وقتی قوانین و مقررات کشورم اجازه ندهد، مجبورم تابع باشم دیگر. این مسایل و این مشکلات…

به هرحال الان ایران در شرایطی قرار گرفته است که اگر بخواهد مورد تحریم فیفا قرار نگیرد، باید این درخواست فدراسیون بین‌المللی فوتبال را عملی بکند. به نظر شما فدراسیون و سازمان تربیت بدنی چه کارهایی را باید انجام بدهند که ورزشگاه‌ها را برای ورود بانوان مناسب‌تر بکنند‌؟

به‌هر صورت فرهنگ‌سازی به منظور ترویج ورزش بانوان همیشه صحبت‌اش بوده است، از رییس سازمان گرفته تا مراجع دینی، تا مسوولین بزرگ مملکتی همیشه این را در صدر صحبت‌هایشان قرار داده‌اند.

بالاخره یک زمانی باید جا بیفتد که استادیوم‌ها و سالن‌های ورزش ما، محیط‌هایی پاک باشند، ولی من خودم شخصا دو هفته‌ی پیش که بازی استقلال و پرسپولیس را از نزدیک دیدم، حالا شاید جو بازی طوری بود، یعنی چون مساوی شد، شاید این اتفاق نیفتاد و کسی واقعاً بی‌حرمتی نکرد و همه احترام همدیگر را داشتند.

من حتی از دم در تا پارکینگ هم پیاده آمدم که ببینم واقعاً مردم چه برخوردی می‌کنند. دیدم برخوردها همه طبیعی و معقول است و افسوس خوردم که چرا ما نمی‌توانیم دخترهایمان را به این محیط خوبی و سالم بیاوریم.

ولی خب نمی‌دانم، شاید اگر اتفاق دیگری بیفتد، یکی ببرد و یکی ببازد، باز دوباره مردم به سروکله‌ی هم بزنند، ناسزا بگویند و بی‌حرمتی کنند و تبعاتش هم برای خانمها بد بشود. ولی در مجموع بالاخره من فکر می‌کنم نظاممان یا سازمان تربیت بدنی یا فدراسیون فوتبال بالاخره مشکلاتی را دیده‌اند در این قضیه که اصرار دارند که خانم‌ها حضور نداشته باشند. ما تابع مقررات و تابع سیاست‌های نظام‌مان هستیم.

ما دوست داریم برویم بازی را از نزدیک ببینیم، من بعد از سی سال این بازی را از نزدیک دیدم، به نظرم بسیار قشنگ‌تر از دفعات گذشته آمد که بارها و بارها نشسته‌ام و از تو تلویزیون دیدم.

مسلماً دختران جوان ما به دیدن بازی از نزدیک، بسیار راضی‌ترند. یعنی خیلی راحت و بهتر بازی را لمس می‌کنند و انگیزه‌هایشان هم بالاتر می‌رود.

ولی ما باید ببینیم که سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال چه تصمیماتی را می‌گیرند و چه برنامه‌هایی مدنظرش دارند و یا برنامه‌ریزی خاصی بکند که خانم‌ها یک بخشی از استادیوم را داشته باشند و بتوانند بروند بازی را تماشا بکنند. بالاخره ما تابع مقررات هستیم. حالا می‌مانیم که ببینیم چه اتفاقی می‌افتد.

اگر سازمان تربیت بدنی مجبور شود که ورود بانوان را به ورزشگاه‌ها آزاد بکند‌، آیا می‌شود تدابیری در نظر گرفت که جلوی کسانی را که حرف‌های رکیک می‌زنند یا توهین می‌کنند، بگیرند؟

ببینید، من خودم یک زن هستم. مجبورم مدافع حداقل آن بخش از زنان علاقمند به فوتبال کشورم هم باشم و دوست دارم چنین اتفاقی بیفتد. دوست دارم، چون می‌دانم دختران جوان ما خیلی دوست دارند که بیایند بازی را از نزدیک ببینند. شاید واقعاً یکسری از انگیزه‌هایشان برای رفتن به ورزش کردن و دوری از بسیاری از مسایل ناجور و نامناسب افزایش پیدا بکند.

واقعاً هم دلم می‌خواهد این اتفاق بیفتد و فکر می‌کنم اگر چنین اتفاقی بیفتد، می‌شود کارهایی کرد، می‌شود تدابیری اندیشید، می‌شود بالاخره جلوی مردم را گرفت. در هر صورت می‌شود فرهنگسازی کرد.

بالاخره آنها هم جوانند و می‌آیند آن‌جا که خودشان را تخلیه کنند و بازی مورد علاقه‌شان را ببینند و تیم مورد علاقه‌شان را تشویق کنند. ولی وقتی ببینند یک‌سری خانم هم در کنارشان نشسته‌اند، ممکن است به حرمت آن خانم‌ها که حالا فکر کنند خواهرشان است، همسرشان است یا مادرشان است، من فکر کنم خودبه‌خود یک مقداری از توهین‌هایی که می‌کنند و بی‌حرمتی‌هایی که در استادیوم اتفاق می‌افتد و ناسزاهایی که گفته می‌شود، کمتر می‌شود.

ضمن این که بالاخره یک‌سری مامور هم آدم اضافه کند و کسانی را که دیگر نمی‌شود کنترل‌شان کرد و خیلی بد برخورد می‌کنند، شناسایی بکنند و رفته رفته می‌شود استادیوم را از این قضیه پاک کرد و استادیومی را به‌وجود آورد که خانم‌ها هم بتوانند در آن شرکت داشته باشند.

خانم شجاعی، مورد دیگری که فیفا عنوان کرده بود، این بود که صدا و سیما برای پخش مسابقات سهمی به فدراسیون و باشگاه‌ها تا حالا نداده است و باید این کار را انجام بدهد. فکر می‌کنید این مسله روی برای پیشرفت باشگاه‌ها تاثیر خوبی خواهد داشت‌؟

بحث مارکتینگ است و بازاریابی و این که ما باید بالاخره بودجه‌مان از راهی تامین بشود علاوه بربودجه‌ی فدراسیون، و خب همه جای دنیا برای خانم‌هایشان هم تبلیغ می‌کنند و اسپانسر می‌گیرند.

منتها اسپانسر زمانی می‌آید برای خانم‌ها هزینه کند که پخش تلویزیونی داشته باشد و حداقل اسم آن ارگان روی سینه‌هایشان نوشته شده باشد که چهارتا ببیننده وقتی می‌بیند، بالاخره یک تبلیغی باشد.

ولی وقتی ما این پوشش تلویزیونی و این تبلیغات را نداریم، مسلماً هیچ اسپانسری هم نمی‌آید از ما حمایت بکند. شاید فیفا هم منظورش این بوده که شما باید اسپانسر بگیرید، و اسپانسر هم زمانی می‌توانید بگیرید که پخش تلویزیونی داشته باشید.