اما يك دفعه صداي دختر عصباني بالا مي گيرد و در اعتراض به مرد ميانسال كه لبخند مي زد فرياد مي زند: به اين دختر بيچاره تعرض كرده اي حالا مي خندي و حاضر نيستي حتي عذر خواهي كني!›

پليس ايستاده است و نگاه مي كند گه گاه به مردمي كه جمع شده اند هشدار مي مي دهد كه نايستند .مرد ميانسال لبخند به لب مترصد ترك كردن محل است و پليس معطل مانده تا ببيند دخترحاضر است شكايت قضايي بكند يا نه…..

امادختر از خيرش مي گذرد:‹حوصله و وقت اينكه نيمه شب راهي كلانتري شوم تا از مردي كه در تاكسي مدام لمس ام كرده و آزارم داده شكايت كنم. همين حالا هم پليس اول از همه به آن دختر مسافر كه از من حمايت مي كرد تذكر مي دا د تا روسري اش را جلو بكشد.چاره اي ندارم..›.

در ميان همين سوال و جواب ها پليس تنها به دختر مسافر معترض نگاه مي كند و مرد ميانسال سيگار و لبخند به لب آرام و مطمئن صحنه را ترك مي كند.

اين تصوير تازه اي نيست آن هم در شهر ي مثل تهران جايي كه گوشه به گوشه ميدان ها نيرو هاي پليسدر قالب گشت ارشاد ايستاده اند تا اگر زني مانتويي كوتاه تر از حد مورد نظر يا كفشي مغاير با سليقه انها پوشيده اند ارشاد و روانه مركز پليس شوند.

هيچ زني نيست در اين شهر كه از خشونت هاي جنسي در خيابان در امان مانده باشند .هيچگاه چشم هاي اشك الود همكلاسي دوران دبيرستانم را از ياد نمي برم كه با چادر به مدرسه مي امد و در راه مورد تعرض لحظه اي يك مرد بيمار قرار گرفته بود.هنوز هم بعد از ده سال خاطره آن روز شوم در ذهن اش باقي مانده است .

آيا زن ها گناهكارند يا عامل گناه اند؟ اين سوالي است كه ذهن هر زني را به خود مشغول مي كند.زن ها از خود مي پرسند آيا لباس پوشيدن و حضور آنهاست كه باعث گناه يا بي ادبي مردان است؟

آنها مقصر اند كه مردان در خيابان آنها را مورد آزار و اذيت قرار مي دهند يا مورد خشونت كلامي و جنسي قرار مي گيرند تقصير آنهاست كه مردان بيماري هستند كه موهايشان سفيد شده اما وقتي زني كنارشان مي نشيند از خود بيخود مي شوند و زن بيچاره را آزار مي دهند؟آيا اگر به زني تجاوز مي شود به دليل اين است كه مانتوي كوتاه پوشيده؟

اگر همه زنها حجاب مورد نظر نظام را به تن كنند مردان اين شهر دست از آزار و اذيت زن ها برميدارند؟!!آيا امنيت برقرار مي شود ايا ما زن ها مي توانيم در تاريكي و روشني هوا اسوده و راحت در شهر تردد كنيم؟

نيروي انتظامي معتقد است چهره شهر را تغيير داده و امنيت اجتماعي را حاكم كرده اما چرا هنوز در خيابان كلمات ركيك جنسي مي شنويم چرا هنوز هم در تاكسي مورد آزار مردي قرار مي گيريم كه كنار دستمان نشسته چرا هنوز وقتي كنار خيابان مي ايستيم راننده هاي مرد با چشم هاي حريص اشان به سوار شدن دعوت مان مي كنند؟

چرا دختراني كه هميشه با كتاني و مقنعه و لباس تيره در شهر رفت و امد مي كنند باز هم احساس امنيت نمي كنند؟ چرا همانطور كه با زنان بد حجاب برخورد مي شود با مردان هرزه برخورد نمي شود؟

.درخشنده مسئول روابط عمومي نيروي انتظامي تهران در پاسخ به سوال يك زن كه مورد آزار كلامي يك مسافر كش بيمار قرار گرفته كه علاوه بر انكه از او پول بسيار بيشتري از كرايه اش گرفته و به او فحش جنسي داده مي گويد:‹ براي دستگيري زنان بد حجاب از دادگاه حكم گرفته ايم ولي اگر از مردي شكايت داريد بايد از او به دادسرا شكايت كنيد!›

آيا نوع پوشش يك زن از هرزگي وهتك حرمت توسط يك مرد درتامين امنيت اجتماعي مهم تر است؟ چرا براي ايجاد امنيت قاضي حكمي براي دستگيري مردان هرزه صادر نكرده؟ آيا مردي كه به راحتي در خيابان به اندام جنسي زني دست مي زند و فرار مي كند هرگز گرفتار پليس مي شود؟آايا زني چادري كه سال گذشته در شمال مورد تجاوز قرار گرفت خود مسبب اين جرم بوده؟ اگر قرار است مهرورزي تنها در حق مردان باشد و پليس به ابزاري براي تاييد خواسته مردان مبدل شود آيا اين حق زنان نيست كه منكر همه چيز شوند ودر نقش و وظيفه نيروي انتظامي شك كنند؟ و مطمئن شوند پليس در خدمت راحتي و امنيت مردان است نه زنان!